8-8-4

Jan van Helden

Als mij voor aanvang van het collegejaar was gevraagd een mening te geven over het nieuwe 884-systeem, had ik schaapachtig in de rondte gekeken, mijn schouders opgehaald en met enige vertwijfeling gemompeld: ‘8-8-4? Geen idee. Ongetwijfeld een keer langs zien komen op de site of over gehoord tijdens een voorlichtingsdag, maar laat ik eerlijk zijn: ik was daar meer om mijn ouders gerust te stellen dat ik echt nog wel ging studeren.’

Zo betrad ik afgelopen jaar nietsvermoedend de universiteit. Nederlandse Taal en Cultuur. Ik wil vast schrijver worden, of iets in de journalistiek, maar dat willen we allemaal wel. Eerst maar kijken hoe het studeren mij afgaat. Nieuwe mensen, nieuwe ervaringen. Een tussenjaar achter de rug, de drang om mijn verlepte hersenen weer te prikkelen was groot.

Het jaar begon gemoedelijk. Voor iedere nieuwkomer is de universiteit een web vol verassingen. Ze gooien je in het diepe: welkom in de grotemensenwereld, zoek het nu zelf maar uit. Gaandeweg leerden we de fijntjes van Blackboard, ontdekten we de onmenselijke panini’s uit de Leeuwenkuil en, niet geheel onbelangrijk, het beruchte 884-systeem.
In de veronderstelling dat het nieuwe systeem alleen maar voordelen zou opleveren – althans, dat hoop je als er zoveel jaren aan is gewerkt –, is er sinds mijn binnenkomst niets anders geweest, waar ik zoveel gemekker over heb gehoord als de nieuwe jaarindeling van de universiteit. Wat is het probleem? Verandering? Een diepgewortelde haat tegen alles dat een aanpassing van ons acht? Het neigt naar autisme. Bij die gedachte krijg ik het hondsbenauwd.

Scholieren zijn altijd al angstig geweest voor verandering. Ik kan me nog goed herinneren dat onze middelbare school werd verbouwd en wij onrustige pubers, gedeporteerd naar een troosteloos bijgebouwtje, niks anders deden dan jammeren, piepen en vloeken. ‘De vloer lijkt wel ondergekotst’, riep de een, ‘de bel klinkt als een stervend kalf’, blafte een ander. De onrust was ongehoord. Toen de regering met een nieuwe urennorm kwam aangekakt, stonden ruim vijftienduizend scholieren het Museumplein te vernielen. Die middag was berengezellig, maar waarom zijn wij leerlingen, wanneer het aankomt op veranderingen van het schoolsysteem aankomt, zo angstig? Naar mijn idee kost het nodeloos veel tijd en energie. En dat is helemaal nergens voor nodig.

Enfin, ik vind 8-8-4 een heel prettig systeem. Je werkt acht weken intensief aan twee vakken, het is hartstikke overzichtelijk. Afgelopen jaar had men de maand januari vrij. Dit zou misschien meer dan welkom zijn, maar ik zie geen enkel voordeel in vijf vakken tegelijk volgen, alles verspreid over een blok van zestien weken en, zoals ik begreep, bijna alle tentamens pas aan het eind van het semester. Vervlogen kennis, vermoeide studenten. Nu rondt men gelijk een vak af. Een voldoende halen, niks meer aan doen, volgend vak.

Ben ik te goedgelovig? Ik ben natuurlijk slechts een leek. We zullen het gemekker nog wel een tijdje horen. Maar ooit zal iedereen zich erbij moeten neerleggen. We hebben al genoeg om ons druk over te maken. Ondertussen studeer ik vredig door. Want studeren, daar kwam ik voor.

Gepubliceerd door Yves Otten - 19 mei 2013, 14:46

tags: , , , ,

reageren


Verandering betekent niet ontwikkeling

Renske van der Mooren

Afgelopen september was het zo ver voor de Faculteit der Geesteswetenschappen: het gevreesde 884-systeem werd ingevoerd. Een periode van protest is voorafgegaan, waardoor het voor velen een negatief imago kreeg. Na de afronding van het eerste semester heeft elke student het nieuwe systeem kunnen ondervinden. Dit is niet voor iedereen probleemloos verlopen, vanwege een grote herprogrammering van het onderwijs.

De 884-jaarindeling bestaat uit twee semesters die zijn ingedeeld in twee blokken van acht en één blok van vier weken. Er wordt er gewerkt met vakken waar er zes of twaalf punten gehaald kunnen worden. Het oude systeem kende twee semesters met vakken waar er vijf of tien punten gehaald kunnen worden, wat betekent dat vakken zijn opgewaardeerd of in waarde zijn gedaald. Door deze wijziging moet het onderwijs opnieuw gestructureerd worden.

De problemen deden zich voornamelijk voor bij de overgangsstudenten die vakken van het voorgaande jaar nog niet hadden afgesloten. Vakken zijn veranderd, gecombineerd of opgesplitst. Het werd om deze reden moeilijk om vakken alsnog af te sluiten binnen deze nieuwe organisatie. Soms bleek het zelfs rooster technisch vrijwel niet mogelijk. Dit leidde tot veel puzzelwerk.

Als overgangsstudent heb ik deze problemen zelf ook ondervonden toen een week voor de tentamens bleek dat ik een bepaald vak helemaal niet had hoeven volgen. Door vakken op te splitsen is het niet meer duidelijk welke collegereeksen gevolgd moeten worden. Dit soort incidenten liggen deels bij de student, door klakkeloos het advies van de UvA op te volgen. Het blijft echter een raadsel hoe het mogelijk is dat niemand het nieuwe systeem volledig begrijpt. Waaronder de docenten, die ook moeten wennen aan de nieuwe indeling. Informatie over de indeling van een vak lijkt soms te ontbreken, die de docent vervolgens ook niet kan geven zonder zelf te informeren.

Wat vast ligt, is dat de vakken veel intensiever zijn. Er moet tenslotte in een kortere periode dezelfde stof behandeld worden. Tussentoetsen zijn weggevallen en dezelfde stof wordt op één moment getoetst. Voor veel studenten, met het oude systeem nog in het achterhoofd, ligt de werkdruk erg hoog. Hierbij moet wel vermeld worden dat er nog maar twee vakken tegelijk gevolgd worden. Deze sluit je af na een of twee blokken en vervolgens begin je aan een totaal nieuw vak. Wanneer een vak je niet ligt, kan zo’n blok als zwaar beschouwd worden, maar slechts voor acht weken.

Het 884-systeem is niet per se een ‘slecht’ systeem. De vraag blijft echter waarom deze verandering nodig was. Tot nu toe lijkt het niet alsof het positieve effecten heeft gehad op het onderwijs. Zoals Picasso al zei: ‘verandering betekent niet ontwikkeling’.

Renske van der Mooren

Gepubliceerd door Yves Otten - 6 april 2013, 21:21

tags: , , ,

reageren