Studiedeformatie

Sietske van der Veen

Beroepsdeformatie, dat is iets voor ouwe mannetjes en vrouwtjes. Professiefanatici die na veertig jaar hun bilafdruk wel hebben achtergelaten in hun vaste bureaustoel – mensen die zaniken over werk op momenten dat anderen van hun vrijaf willen genieten. Toch? Nee, beroepsdeformatie is ook voor mij dagelijkse kost. Al zou ‘studiedeformatie’ een adequatere term zijn.

Want als studente Taal en communicatie, net redacteur-af bij Babel en nu kersvers eindredacteur bij Absint, kan ik geen tekst meer normaal lezen. Niet dat ik er met een stofkam doorheen ga. Of dat ik wil mierenneuken op elke slordigheidsfout. Ja, foutjes in zinsbouw, spelling en interpunctie vormen soms kleine hinderlijkheden voor mijn leesplezier. Maar het voornaamste is dat ik doorzie wat de trucs zijn. En dat is, hoewel misschien een beetje nerdy, best leuk. Met het zien waar het goed of mis ging met de bedoeling van de schrijver ben je de leek net een stapje voor.

Ergens is het een beetje jammer. Dat reclamefoefjes en voorspelbare concepten niet aan mij besteed zijn, is niet zo erg. Maar het verrassingseffect van een tekst blijft vaak ook achterwege. Een goede recensie, een grappige column of een sterk interview sleept me nu minder mee dan drie jaar geleden, omdat ik tijdens het lezen naast vermaakt te worden eveneens een soort leereffect ervaar – ah, dat is mooi gedáán.

Studiedeformatie als fenomeen dus, ach ja. Al die mensen die al eeuwen verstokt zitten in hun beroepsleven hebben maar mooi wel iets waar ze trots op kunnen zijn. Iets dat van hén is. En dat werkt voor een (eind)redacteur precies hetzelfde. Het is als mens toch eigenlijk geweldig om iets te hebben dat je kunt bewonderen – of iets om lekker over te kunnen zeuren, natuurlijk.

Gepubliceerd door Yves Otten - 27 november 2012, 13:47

tags: ,

reageren


Absints eindredactie

Eindredactie

Een kleine, maar niet onbelangrijke rol bij de totstandkoming van elke editie is weggelegd voor de eindredactie. Maar wat doet de eindredactie eigenlijk? En liever nog: wie zijn zij?

De eindredactie van Absint bestaat uit studenten Neerlandistiek van de UvA, allen met een kritische blik en het Groene Boekje hoog in het vaandel. De huidige vierkopsformatie ziet er als volgt uit. In den beginne van de Absint-eindredactie waren er Irshad Juman en Lisanne Buijze. Redigeerversterking kwam al snel in de vorm van Thomas Termeulen en Yvonne van Baal. Een zeer welkome uitbreiding, want Absint groeit in omvang, en er is ook leven naast Absint.

Irshad Juman (1982) is afgestudeerd in Taal en communicatie. Velen zullen hem kennen als trouwe Helioot en fanatieke voetbalaanhanger. Tegenwoordig werkt hij als docent Nederlands, en houdt hij zich bezig met journalistieke projecten. Geen Engelse of anderstalige term ontsnapt aan zijn deskundig oog, zelfs niet na het nuttigen van de nodige alcoholische versnaperingen. Lisanne Buijze (1989) hoopt dit semester een bul Taal en communicatie in ontvangst te nemen. Verder vult ze haar tijd met het redigeren voor Absint en Babel, een bestuursfunctie bij popfestival Julianapop en een baantje in de Amsterdamse horeca. Yvonne van Baal (1992) studeert sinds september 2010 Nederlands aan de UvA. Sinds die tijd woont zij ook in Amsterdam, maar in de weekenden is ze te vinden tussen de paarden. Paardrijden en lezen zijn haar voornaamste tijdverdrijven, naast het leven als student en sinds oktober 2011 het redigeren van Absint. Thomas Termeulen (1991) begon in september 2009 aan de studie Nederlands aan de UvA. In 2010-2011 neemt hij de functie van vicevoorzitter aan in het bestuur van Studievereniging Helios. Momenteel werkt hij aan z’n scriptie Taalkunde en doet onderzoek naar kindertaalverwerving. In zijn vrije tijd recenseert hij cabaretvoorstellingen voor cabaretmagazine.nl en is iedere zondag op een rugbyveld te vinden bij u in de buurt.

Het redigeren wordt in tweetallen georganiseerd en doorloopt twee rondes. De eerste ronde is het kritisch kijken naar een ‘vers stuk tekst’ van de desbetreffende redacteur. In de tweede ronde redigeer je een artikel van je collega-eindredacteur, want zelfs de eindredactie ziet soms namelijk een spelfout over het hoofd. Bij ingewikkelde taalkundige vraagstukken raadplegen we het internet, of slaan we er diverse schriftelijke bronnen op na. De eindredactie van Absint begint een aardig geoliede machine te worden.

Kijken naar het werk van een ander is bijzonder nuttig en leerzaam. Je leert om scherp en kritisch te kijken naar een tekst, en dit te doseren. De voornaamste taak van de eindredacteur is om kleine typ-, schrijf- en stijlfoutjes weg te werken, maar een enkele suggestie voor de schrijver kan soms ook op zijn plaats zijn. Leuk, want zo help je stiekem een beetje mee met schrijven. Bovendien is het natuurlijk nooit weg om stiekem alvast te lezen wat er in de volgende Absint komt te staan! :-)

Gepubliceerd door Sanne van Kempen - 24 april 2012, 13:54

tags: , , , ,

reageren