Printen

Elko Born/ doorgeefcolumn

Thuis heb ik een printer, maar mijn inktcartridges zijn altijd leeg. Daarom ga ik zelfs op collegevrije dagen wel eens naar het P.C. Hoofthuis. Dat papierwerk dat er tijdens zo’n studie doorheen gaat, dat is geen sinecure.


Soms ga ik dan ook nog even voor de deur staan, koffie drinken. Gezellig, denk ik dan, ook al kom ik nooit iemand tegen. 


Laatst stond ik daar in mijn eentje toen er een meisje op me af stapte. ‘Wil jij een socialisme-krant?’, vroeg ze. 


Ik zei: ‘Ik heb niets met het socialisme, ik ben anarchist.’


Ik zei maar wat.


‘Nou,’ zei het meisje, ‘dat komt mooi uit. Anarchisme heeft veel gemeen met het socialisme.’


Ik snapte niet wat geen overheid gemeen had met veel overheid. Ik zei: ‘Ik wil het er niet over hebben.’ Toen keek ik naar de grond.


Sommigen komen van de universiteit met een droom en intellectuele bagage. Anderen met een gebroken geest en een hoop schulden. Combinaties kom je ook wel eens tegen, maar dergelijke gevallen komen vaak pas later aan het licht.


‘Nou zeg,’ zei het meisje, en toen tegen een andere socialist: ‘Wat ik net had…dat kon echt niet.’


Als idealist wil je natuurlijk geen blauwtje lopen.


In de bibliotheek mocht ik geen cola drinken. Toen ik weer naar buiten liep, stond het meisje met een groepje andere studenten te discussiëren. Eén van die studenten zei: ‘Ik vind, dat als je ergens hard voor hebt gewerkt, dat je dan best meer geld mag verdienen,’ en even later: ‘Die mensen die veel verdienen, die zullen ook wel veel diploma’s hebben.’


Wat de geschiedenis al bewezen had, werd voor het P.C. Hoofthuis nog eens geverifieerd: de klassenstrijd is te hoog gegrepen.


De vijanden van de universiteit heten niet Rutte of Wilders. Ze heten Tim, Lisa, Jantje, Pietje. Tijdens het plassen staan ze naast u. Op de derde verdieping van het P.C. Hoofthuis bestellen ze tosti’s. Ze zijn overal. Willen we van ze winnen, dan moeten we dat bildungsideaal maar overboord gooien.


Naar het P.C. Hoofthuis komen om college te volgen of om te printen. Verder met niemand praten. 


Gepubliceerd door Sanne van Kempen - 19 november 2012, 22:12

tags: , ,

reageren