Vreemde Vogels, gulden veren: de finale van het NK Poetry Slam 2012 - deel II

Claudia Zeller / web-exclusief

20:30

Laura van der Haar bijt het spits af. Ik noteer: ‘In het weiland steek je zwammen in de fik’ en ‘en dan kijk je naar de plek waar je later nog de geur van zou weten.’ De jury is onder de indruk van de manier waarop Laura scènes schetst. ‘Intiem en registrerend’, vindt Stitou, ‘mooie beelden, festivalkots.’ Na deze lovende woorden is het de beurt aan Josse Kok, het zachtaardige beest uit Dordrecht: ‘Je ademt wat, je kunt niet anders.’ Het publiek lacht, het kan niet anders.
Coen Cornelissen lijkt een heuse hovenier: ‘Totdat op mijn hoofd een bloemetje, ik denk een madelief, begon te bloeien.’ Ik had me voorgenomen het alleen over dieren te hebben, maar Coen gooit roet in het eten: ‘Als ik ervoor zou moeten kiezen, zou ik een woordenboom planten.’
Ik denk aan mijn verdord muntplantje thuis op het aanrecht.
Daniël Vis heeft ook een handje van komisch-trieste huiselijke scènes: ‘Na de afwas kijken de vissen gezellig mee, met de dvd-box die hij te duur vond.’ ‘Mooi en sterk’, vindt Toef Jaeger.
Met Jee Kast, de excuus-Belg, is daarna een rasperformer aan het woord. De woorden vliegen je om de oren, Toef Jaeger vindt het ‘mooi en ritmisch’.
Frederike Kossman, die zichzelf omschrijft als ‘puberaal dagboekdichteresje’ is de jongste van de finalisten. Ik noteer: ‘Billy is mijn Frankenstein’ en moet aan mijn IKEA-kast denken. ‘Ik miste de gekke sprongen met taal’, constateert Katinka Polderman. Optreden na Jee Kast, Daniël Vis en Josse Kok lijkt mij dan ook een bijzonder ondankbare plek als beginnend dichteresje.
Arnoud Rigter heeft een mooi kerstcadeau voor het publiek, een handleiding tot ontglippen: ‘Ontglippen doet u in een boogje.’ Ook voorziet hij in levensadvies: ‘Het antwoord op al uw existentiële vragen luidt: neen.’ Het publiek is razend enthousiast, maar de jury is kritisch:
‘Alsof de act het gedicht in de weg zat’, zegt Toef. Lieve Toef, je bent hier op een slam.
Tot slot Jan Ketelaar, de oudste van het gezelschap, en een staaltje meta-poëzie. Misschien ligt het aan de leeftijd?

21:40

Pauze! Ik rook een literair verantwoorde sigaret (Gauloises) en luister naar de gesprekken in de geïmproviseerde rookruimte. Op straat dus. Zoals elk jaar zijn de meningen verdeeld en is men bijzonder venijnig over de jury. Binnen wordt voorzichtig gedanst op de klezmerklanken van L’Chaïm. Nog snel een drankje, een sigaretje, een gesprekje en hup, we gaan verder met de tweede ronde.

22:00

De tweede ronde begint veelbelovend. Jan Ketelaar, Coen Cornelissen en Frederike Kossman zijn geëlimineerd en Arnoud Rigter trakteert het publiek op zijn ‘meest pathetische zin’. Komt-ie: ‘Mijn tranen hebben tenminste elkaar nog.’
Jee Kast laat in drie minuten zijn hele repertoire zien. ‘Ik heb nog nooit iemand gehoord die zo mooi witregels kan voordragen’, complimenteert Toef. Daarna, in omgekeerde volgorde ten opzichte van de eerste ronde, Daniël Vis, Josse Kok, en Laura van der Haar.
De jury geeft doorgaans nog hogere cijfers dan in de eerste ronde, het publiek klap, juicht en trappelt nog harder tijdens de applausmeting. Het belooft hoe dan ook een spannende finale te worden.

22:30

Wilde speculaties over de twee finalisten, maar er wordt niets verklapt. Spannend!

22:50

De finale ronde. Laura van der Haar en Jee Kast strijden om de titel Slampioen 2012- en een nieuw ondergoeddroogrekje. Als Jee Kast wint, dat wint er voor het eerst een Belg. Maar die winnen ook al elk jaar het Groot Dictee.
Laura en Jee zijn aan elkaar gewaagd. Er ontspint zich een poëtische dans, maar mijn pen kan het niet helemaal bijhouden. Bij dezen een aantal pareltjes:

Laura: ‘Ik wil de eerste zijn die voetstappen achterlaat in nat gras.’
Jee: ‘Ik wil eerder van jou zijn dan jij van mij.’
Laura: ‘Je kunt ruiken dat je net gebruikt bent.’
Jee: ‘Jij mag de borst zijn waarnaar ik grabbel.’

Poëzie of prostitutie? ‘Geestig, lyrisch en speels’, luidt het oordeel van de jury over Jee Kast, maar ook Laura wordt onder lovende woorden bedolven. Poëzie met ‘spankracht en intimiteit’, vindt Stitou. Na twee applausmetingen is het duidelijk: Laura is de nieuwe Slampioen en mag niet alleen de Gouden Vink maar ook een grote cheque mee naar huis nemen.

23:10

De finale van het NK Poetry Slam zit erop, net als de tijd van Het Poëziecircus, dat vanaf januari 2013 samen met de SLAU opgaat in Het Literatuurhuis. Tevens zijn er kabinetsplannen die circussen het houden van roofdieren willen verbieden. Laten we hopen dat in Het Literatuurhuis plek is voor vreemde vogels, luipaarden en andere wilde dieren.

Later die nacht…

Het stinkt in de trein, blijkbaar is er iemand over zijn nek gegaan. ‘Mooi beeld, festivalkots’, mompel ik wanneer de conducteur langs komt. Want ook al is het slechts gewone vrijdagavondkots, ik voel me alsof ik naar een festival ben geweest.

Gepubliceerd door Sanne van Kempen - 11 januari 2013, 16:25

tags: , ,

reageren


Vreemde Vogels, gulden veren: de finale van het NK Poetry Slam 2012 - deel I

Claudia Zeller / web-exclusief

14 dec 2012, 18:30

Op de Neude in Utrecht staat een standbeeld dat me nooit eerder is opgevallen. Het lijkt op een uitgemergelde haas, een anorectische eekhoorn of een holocaust-konijn. Elke week loop ik er langs, maar tot vanavond had ik er nooit goed naar gekeken. Blessed are the ignorant!
Vijf keer was ik langs dit verontrustende standbeeld gelopen, op zoek naar de Pauwstraat. De binnenstad van Utrecht leek op deze donkere decemberavond wel een simulacrum van een slecht onderhouden stalinistische dierentuin.

19:00

Natgeregend en chagrijnig bereik ik na een eindeloze dwaaltocht eindelijk muziekcentrum RASA. In de Pauwstraat. Muziekcentrum RASA hoor ik u vragen? Nooit van gehoord? De helft van de mensen die ik op straat had aangesproken ook niet. Misschien ligt het aan de mensen.

19:10

Ik ben binnen, het is droog, ik heb het bijna weer warm. Tijd voor een locatiebeschrijving.
RASA is een multicultureel centrum voor podiumkunsten.
‘Wel leuk als je van multiculturele dingen houdt’, zei een studiegenoot ’s middags nog tegen me.
Hier zal dus de tiende editie van de finale van het NK poetry slam plaatsvinden.

19:30

Ik loop wat rond, er is een bar en een gratis garderobe, de rookruimte is op straat. Tijd om de zaal in ogenschouw te nemen. Er hangt wat kerstachtige versiering, de Gouden Vink staat al op het podium.
Ook zijn er zitplaatsen. ‘Maar je mag ook wel staan’, zegt het meisje bij de tribune.

20:00

Het begint druk te worden, de poëzie zweeft door de ruimte, langs de onooglijke kerstdecoratie en de beats van L’Chaïm, tot nu toe het meest multiculturele element van de avond.

20:10

Ellen Deckwitz en Daan Doesborgh, de presentatoren, komen het podium op, introduceren de juryleden en de finalisten. Een sterke line-up: naast de usual suspects Daniël Vis, Arnoud Rigter en Josse Kok- door de presentatoren liefdevol aangeduid als ‘het beest uit Dordrecht- zullen twee meisjes (Laura van der Haar en Frederike Kossman), een newbie (Coen Cornelissen), Jan Ketelaar en (multicultureel element numero dos) Jee Kast, een Belg dus, vanavond strijden om eeuwige roem en een vogelkooi die volgens voormalige winnares Ellen Deckwitz een prima droogrekje voor je ondergoed is.
Traditioneel komt de winnaar/winnares van de vorige editie ook nog even het podium op, maar Kyra Wuck moet vanavond Nederland op het Europees Kampioenschap Poetry Slam vertegenwoordigen. Ingmar Heytze, fondsgenoot van Kyra bij Podium, leest voor uit haar debuutbundel ‘Finse Meisjes’.

20:20

Voordat we echt echt écht beginnen moet natuurlijk nog de jury geïntroduceerd: Mustafa Stitou, Katinka Polderman en Toef Jaeger. Voordat de juryleden tegenover het podium plaatsnemen, mogen ze zelf even een gedicht voordragen. Katinka zingt een liedje en dan- dan kunnen we beginnen!

Gepubliceerd door Sanne van Kempen - 3 januari 2013, 23:16

tags: , ,

reageren